Op de kalender is het bijna 4 weken geleden dat ik aan de start stond van de Ironman in Klagenfurt, voor mijn lichaam voelt het aan alsof het slechts dagen is.
De trainingen verlopen nog niet zoals ik ze zou willen hebben, allemaal een beetje wisselvallig, overal een beetje pijn.
Maar dat neemt niet weg dat dit weekend het BK lange afstand in Eupen op het programma staat en dat ik daar zeer graag nog eens alles uit de kast zou halen.

Spijtig dat op hetzelfde moment in Antwerpen ook een halve triatlon plaatsvindt, maar daar heb ik niet over beslist.
Het zal een mooie stijd worden tussen een aantal goeie atleten uit de subtop van België.

Ondertussen is mijn reis naar Hawaii ook al grotendeels gepland: de vlucht en het verblijf zijn geboekt. Ik reis af op vrijdag 26 september en vertrek terug naar België op dinsdag 13 oktober.

Nu nog proberen goed uitgerust en fris aan de start te staan zondag, zodat ik hopelijk kan meestrijden voor een podiumplaats.

Na een algemene indruk van de dag door Jo en Katrien volgt hier mijn eigen verslagje van mijn wedstrijd.

De start: vorig jaar was ik al verrast door de start die reeds gegeven werd op het moment dat iedereen nog naar de startlijn aan het zwemmen was.
We stonden nog altijd te wachten op het strand met een touw voor ons toen we merkten dat het eigenlijk al 7u geworden was. Net toen we dat tegen elkaar aan het zeggen waren, BAMMM, startshot.

Lees meer ...

Prachtig, de prestatie van onze mannen. Joury is winnaar in de Age-group M30 en Dominic tweede. Op de Ceremony award morgenavond zal het podium blinken in de SMO-kleuren.
We zorgen zeker voor foto's :-).
Wat we zeker ook nog eerst dienen te vermelden is dat we twee onverwachtse SMO supporters in Klagenfurt vandaag hadden. Sander Dobbelaere en zijn vader Wim hebben blijkbaar een
neus voor topprestaties. zij kwamen op zaterdagavond hier toe en moeten morgen (maandag) alweer vertrekken. Blitsbezoek om de sfeer op te snuiven en onze beide atleten te ondersteunen.

Na de zegening van de priester, begonnen ze stipt om 7u aan de race. Zeer impressionant, een zwemstart met 2460 atleten.
30min later zagen we het eerste groepje met Marino Vanhoenacker in het Lendlkanaal komen. Iets later konden we Joury er van tussen halen, gevolgd door Dominic op 10min.

Aäron, Severine en Katrientje verzorgden de bevoorrading van onze twee atleten. Alles liep perfect, we zagen beiden met een glimlach en met nog veel spirit bij ons passeren.
Ook de tweede fietsronde werd perfect afgewerkt, zonder kleerscheuren en met een snedige snelheid.
In tussentijd trok Jo met Bente naar de auto voor een deugdoend dutje voor onze kleine spruit, want na het fietsen stond er nog een marathon voor onze atleten op het programma.

Een extra stimulans werd door Linda en Herman (Joury zijn mama en haar vriend) op strategisch punten langs het parcours verzorgd.
Op die manier werden onze mannen op regelmatige tijdstippen tijdens het lopen naar voor geschreeuwd.

Nog even een rustig moment om van onze lunch te genieten maar al snel kwam de helikopter boven ons cirkelen, het teken dat Marino in aantocht was.
Om 12u14 was hij aan de special needs met een voorsprong van meer dan 10 minuten.
Joury kwam als 28ste bij ons voorbij, Dominic als 56ste en we konden zien dat het goed zat.
De juiste temperatuur weten we niet maar het was wel héél warm. Aäron en Katrien gaven op afgesproken tijdstippen gellekes en flesjes water aan onze mannen.
Ondertussen zorgt Severine samen met Jo voor ons prinsesje die wonderbaarlijk een héél goeie dag heeft (net als papa en nonkel Joury).
Dominic en Joury kunnen hun tempo goed aanhouden en Joury tikt af op 8:50:14 als 18de en Dominic loopt onder de Ironmanboog als 24ste op 9:02:14.

Een super dag die we hier nu aan het afsluiten zijn samen met onze supportersclan.
De foto's, wedstrijdanekdotes, wilde verhalen passeren hier momenteel druk de revue.
Het was genieten, zowel voor de atleten als voor hun fervente supporters.

Vrijdag, het komt steeds dichter nu...
Deze morgen vroeg opgestaan om naar de officiële zwemtraining te gaan waar Dominic wat wetsuits wou testen. Na veel pas- en testwerk zijn we samen nog vertrokken voor een zwemtraining om de ingang van het Lendlkanaal eens te gaan verkennen.
Intussen hadden de vrouwtjes de eer om een unieke gebeurtenis mee te maken: Benteke was in slaap gevallen in de buggie.
Na de middag nog rap de race-bags klaar gemaakt en de nodige voedingsstrategieën voor de afsluitende marathon besproken.
Met nog een afsluitende verkenning van het loopparcours (richting Klagenfurt) was onze dag meer dan gevuld.
Morgen staat ons dan weer de racebriefing en de check-in van alle materiaal te wachten.
Misschien nu al eens meegeven dat iedereen zondag de wedstrijd online kan volgen via ironman.com (live-update).

Het komt dichter en dichter en dichter ...
Joury

Donderdag...
We hebben onze racenummers. Joury start met nummer 89 (de eerste 100 atleten zijn profs of age groupers die vorig jaar een meer dan voortreffelijke eindtijd hebben behaald) en ik met nummer 549.
Het aftellen is dus begonnen...
Deze morgen nog een ontspannen fietstripje gemaakt (gedeeltelijk met Harry Philips) om de fiets een laatste keer te checken. Daarna de beide fietsen ontdaan van alle vuile vlekken en de kettingen gesmeerd.
In de namiddag hebben we ons geregistreerd en de triatlonmarkt bezocht...blitse bollides genoeg voor atleten die wat pech gehad zouden hebben. Nadien hebben Joury en ik het eerste deel van het loopparcours
nog eens gelopen. De thermometer gaf toen een vlotte 30°aan.

Omdat er vanavond eten op tafel moest komen voor 2 extra supporters (mama van Joury en Herman) heeft Joury zijn 'koken in 1000 seconden'-talent aangesproken om de pot te vullen met verse fijn gesneden groeten. Wat finetuning van Jo en Katrien
zorgden voor een overheerlijke spaghetti bolognaise. Later op de avond kregen we nog bezoek van Aäron en Severine die na een ellendig lange trip van 17 uren uiteindelijk ook aangekomen zijn.
Onze supporters zijn op post...wat kunnen we ons nog meer wensen.

Nog 2 keer slapen...
Zij die gaan sterven groeten U,
Dominic

Sportliefhebbers,

Onze eerste volledige dag in ons schitterend verblijf aan de Worthersee...we hebben blijkbaar het goede weer meegebracht uit Belgie want vandaag was het hier de eerste droge, zonnige en warme dag sedert lang.
Na de leuke ontvangst van Joury en Katrien gisteren ben ik er deze morgen met de fiets op uit getrokken om me een beeld te vormen van wat ons te wachten staat zondag...
onder een stralende zon merkte ik al snel dat doseren de boodschap zal worden.
Na de middag heeft Joury me dan een snelcursus wisselzone, loopparcours en reglementering gegeven...altijd nuttig natuurlijk in dit circus.
In de late namiddag dan een 45 minuutjes gewommen in het meer en een eerste verkenning van de wisselzone.

Vanaf morgen worden alle officieele activiteiten gestart en begint de chaos stilaan vorm te krijgen...startnummer, badmuts en andere prullaria ophalen en de triatlonexpo bezoeken.
s'Morgens het fietsmateriaal een laatste keer checken en in de namiddag nog een zwemke doen...verder rustig toeleven naar zondag met de vrouwtes en ons Bente die zich kostelijk amuseert met nonkel Joury en tante Katrien.

tot morgen,
Dominic